بزرگترین درسهای زندگی

موفقیت چیزی بیش از کسب در آمد است. با تایید لزوم وجود پول می بایست خاطر نشان کرد که پول تضمین کنده موفقیت نیست اما به معنایی پذیرش زندگی آنگونه است که در جریان استو پذیرش چالشها به همراه تعقل در مورد درسهای آنها است. داشتن دیدگاه مثبت نسبت به زندگی همراه با ایجاد روابط خوب و باز بودن نسبت به آنچیزی است که زندگی سعی دارد به ما بیاموزد و متعاقبا استفاده از آنچیزی است که فرا گرفته شده است.

بر عهده گرفتن مسئولیت شادی خود و دیگران. دانستن این موضوع که تنها با شکایت کردن مشکلات حل نخواهند شد. و در مشکلات حتما درسهایی برای ما وجود دارد.

یاد داشتن این نکته است که ما در دنیایی غیر کامل با مردمی غیر کامل زندگی می کنیم. داشتن مسئولیت زندگی خود به این معنا که آنچه می شویم بستگی به شرایط ندارد بلکه بستگی به تصمیم گیری ما دارد و این خود نیازمند شجاعت است.

قرار دادن خنده به عنوان یک اولویت در زندگی و جدی نگرفتن زیاد زندگی است. با دیدی باز نکات جالب موقعیتها را پیدا کنیم و از آنها هم لذت ببریم. بهتر از همه هم خندیدن به خودمان است.

بیاد داشتن آن است که ما با انتخاب زندگی می کنیم و نه با شانس. آگاهی بر اینکه اگر خودمان انتخاب نکنیم دیگران برایمان اینکار را می کنند. این انتخاب ما شامل: شخصیتی است که می توانیم انتخاب کنیم تا به آن تبدیل شویم، تعیین ارزشها، چگونگی رفتارمان با دیگران، چگونگی برخوردمان با ناملایمات زندگی و آزادی حق انتخاب نوع نگرشمان به زندگی بدون توجه به شرایط چراکه خود حادثه به اندازه برداشت ما از آن مهم نیست. و نوع نگرش ما به زندگی فرا گرفتنی است. و این نگرش همان گفتگوی درونی و تصاویر ذهنی ما از خودمان است.

برای برخورد با مسائل زندگی باید ذهن باز داشت ( ذهن باز = من همه چیز را نمی دانم. ) و اجازه نداد دنیا ما را به هر شکلی می خواهد در آورد. و در عین حال باید سازنده اندیشید + باور قاطعانه + دست به عمل زدن.

ما عادتهایمان را می سازیم و بعد این عادتها ما را می سازند پس عمل بکاریم تا عادت برداشت کنیم و عادات بکاریم تا سرنوشت خودمان را تعیین کنیم.

شکر گزار بودن به این معنا است که از آنچه نداریم شکایت نکنیم بلکه از آنچه داریم لذت ببریم. وقتی به آنچه درست است توجه می کنیم و نه آنچه اشتباه است، زندگیمان تا حد زیادی بهتر می شود. مهم نیست که چقدر داریم، مهم آن است که چقدر لذت می بریم.